“ที่นั่นริมฝั่งเจ้าพระยา ลมชายโชยมาเวลาค่ำ

ท้องฟ้าเป็นสีมืดดำ ดาวตกเดือนต่ำราตรี

เป็นคืนที่ทุกสิ่งนิ่งหยุด เงียบเชียบทั้งมนุษย์ภูติผี

ดึกแล้วหลับเถิดนะคนดี มืดมิดเช่นนี้จงหลับตา

 

ลืมตาก็ไม่เห็นอะไรหรอก ป่วยการจะกลอกลูกตาหา

ปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลา แล้วแต่ดินฟ้าจะพาไป

ผู้คนหลงทางก็ช่างเขา เป็นธุระของเราก็หาไม่

เรียนไปเล่นไปสบายใจ จบแล้วจะได้หางาน

 

หางานหาเงินเจริญทรัพย์ สินค้าให้จ่ายจับมหาศาล

เกิดมาแล้วชาติหนึ่งพึงสำราญ จะดิ้นรนรำคาญไปไย

ที่นั่นริมฝั่งเจ้าพระยา เป็นคืนที่ทุกวิญญาหลับใหล

หัวใจหยุดเต้นทุกหัวใจ ต้นหญ้าไม้ใบระเนนนอน

 

มืดฟ้ามืดตามืดสำนึก มืดข้างในลึกลึกเหมือนถูกหลอน

ถ้าฟ้าล่มถล่มทับนาคร ใครเลยจะเดือดร้อนสักคนเดียว…..”

 

—————–